+ انگلهای حيوانات خانگی
درود بر دوستداران حیوانات
با سپاس بیکران از تمام دوستان، بسیاری از علاقمندان حیوانات با ما تماس می گیرند و سوالات بسیاری در مورد ببیماری انگلی از ما می پرسند، بنابراین این نوشته و چند نوشته آینده را به بیماریهای انگلی اختصاص می دهیم.
در یک تقسیم بندی کلی انگلها را می توان به دو دسته انگلهای خارجی و انگلهای داخلی تقسیم بندی کرد.
انگلهای داخلی:
به انگلی گفته می شود که در داخل بدن میزبان شروع به رشد می کند و از مواد غذایی میزبان جهت رشد و تکثیر خود استفاده می کند. این انگلها می توانند سالها بدون هیچ عوارضی در بدن میزبان به زندگی خود ادامه دهند و یا موجب عوارضی همانند: لاغری، خون ریزی در معده و روده، تهوع، استفراغ بهمراه خود انگل، کوری و در نهایت مرگ میزبان خود شوند.
انگلهای داخلی به زیر سلسله پریاختگان و تک یاختگان تقسیم می شوند.
زیر سلسله پریاختگان: شامل کرمهای پهن و کرمهای گرد است.
نماتودها یا کرمهای گرد:
از انگلهای بسیار شایع این گروه می توان Toxacara Canis و Toxacara Cati را نام برد، انتقال این انگلها به سگها و گربه ها در دوران جنینی از طریق بند ناف و در زمان تولگی از شیر و یا از طریق خوردن تخم به توله انتقال می یابد.
علایم بالینی شامل: لاغری، بی اشتهایی، کودرت و ژولیدگی موها، گاستروآنتریت، اتساع شکم، تهوع، اسهال،کم خونی، درد شکم و گاهی علایم عصبی دیده می شود.
انتقال توکساکارا از طریق خوردن خاک آلوده به تخم انگل، سبزیجات نشسته، گوشت پخته نشده مرغ، گوسفندو یا گاو و در کل در اثر بلعیدن تخم انگل حیوان آلوده می شود و این آلودگی می تواند به انسان منتقل شود.
Hook Worm از انگلهای دیگر این گروه است که بیشتر در مناطق شمالی ایران شیوع دارد و بدلیل حالت قلاب و مضرصی سر خود سبب جراحات در احشاء می شود.
انگلهای دیگری نیز در این گروه قرار دارند که سبب آلودگی پرندگان و جوندگان می شوند. باید توجه داشت پرندگان و جوندگان در مراحلی از چرخه زندگی انگل می توانند بعنوان میزبان واسط عمل کنند.

