دامپزشک مشاور

بیماری حیوانات خانگی بیماری مشترک انسان و دام کلینیک دامپزشکی
 
خرس
ساعت ٧:۳٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٥ دی ۱۳۸٤ : توسط : دکتر مجید ذاکریان

درورد بر تمامی دوستداران حیوانات

 گفتیم ساکت باشیم و چیزی نگوئیم، دیدیم حقوق حیوانات نادیده گرفته می شود. البته جز این انتظار نمی رفت.

 چند روز پیش در خبرها شنیدیم یک خرس به خوابگاه دانشجویان در تبریز  روی آورده بود توسط مامورین حفاظت محیط زیست کشته شد!!!؟

 در خبرها شنیدیم معاون محیط زیست اعلام کرد تا اکنون چند مورد حمله خرسهای قهوه ای به انسان گزارش شده است و بدلیل نداشتن اسلحه بیهوشی مجبور به کشتن حیوان شدیم!!!؟

 سوال این است آیا سازمان حفاظت از محیط زیست کارآیی لازم جهت حفاظت از موجودات خدادادی را دارد؟ چرا ابزارهای لازم در ادارات مربوطه موجود نمی باشد؟ آیا رییس و معاونهای این سازمان لایقترین فرد برای تصدی این پست در جامعه ما می باشند؟؟

 حال این مسئله را از دید یک دامپزشک ارزیابی می کنیم.

 در ابتدا دلیل هجوم خرسهای قهوه ای به انسان را بررسی می کنیم. خرسها برای خود قلمرو دارند و با علائم مختلف مانند پنچول کشیدن بر روی درخت، پشت خود را به درخت کشیدن و ... محدوده خود را مشخص می کنند متاسفانه هیچ منطقه خاصی در ایران بعنوان منطقه حفاظت شده برای این حیوان مشخص و یا حتی تعریف نشده است!! همچنین ما انسانها با دست اندازی به طبیعت قلمرو این حیوانات را از بین برده ایم و بدین سبب روند چرخه طبیعی اکولوژی محیط را دچار  نقص کردیم، حال این جانوران دچار مشکلاتی از قبیل بافتن غذا و حفظ قلمرو شخصی شده است.

 اما دلیل پناه آوردن این خرس به شهر و خوابگاه دانشجویی نبود غذا به دلیل سرما بود، مسئولان محترم بدلیل نداشتن دانش کافی تنها راه حل برای بیرون کردن حیوان از محل را استفاده از اسلحه بیهوشی می دانستند در صورتی که این خرس از گرسنگی به این منطقه پناه آورده بود و بااستفاده از غذا و قفس به راحتی می توانستند این حیوان را محبوس و به زیستگاه طبیعی خود انتقال دهند، در صورتی که خرس حالت تهاجمی و وحشت رده داشت، البته با وجود انسانها در اطرافش و ایجاد سرو صدا یک بازتاب طبیعی است، یابد از غذای آغشته به داروی بیهوشی استفاده می شد تا مجبور به کشتن این حیوان نمی شدند.

 در پایان باید خرسها را مقصر اصلی دانست چون این خرس نگون بخت باید می دانست در ادارات محیط زیست ما نه اسلحه لازم، نه دانش لازم برای این که حیوانی زنده بماند وجود ندارد. همچنین در سازمان حفاظت از محیط زیست همان قانون ژان وارژان حکم فرما است که دزدی برای یک لقمه نان از فرط گرسنگی حکمش مساوی با مرگ است و ... .