دامپزشک مشاور


+ علی مردی فراتر از زمان خود

عید غدیر خم  بر تمام آزاد اندیشان جهان مبارکباد.

براستی علی که بود؟ آیا انسانی فراتر از زمان خود بود؟ آیا علی باید بتی برای ما باشد؟ یا علی باید الگوی برای اصلاح رفتارهای ما باشد؟ بیایم کمی با هم در زندگی و رفتار علی تجسس کنیم.

طبق گفته مورخان در زمانی که محمد از طرف خدا به پیامبری برگزیده شد. ایشان اولین افرادی را که به دین اسلام دعوت کرد خدیجه و علی بودند. علی در آن زمان ده سال بیش نداشت. کودکی ده ساله چنان آزاد اندیش، واقعیت گر و نوع اندیش است که با آن سن کم  اما تصمیمات بزرگ در زندگی خود می گیرد شاید بعضی ها عنوان کنند که گرویدن ایشان به اسلام از سن کم و تقلید از بزرگترها باشد، اما در ادامه می بینیم که علی فردی مستقل است و هیچگاه تصمیمات خود را بر اساس احساس نمی گرفت.

در ماجرای هجرت پیامبر از مکه به مدینه، علی در بستر پیامبر می خوابد. او میداند لحظه ها برای دور شدن محمد از مکه بسیار مهم است او می داند که در سرزمینی زندگی می کند که کشتن جزء افتخارات است. می خوابد تا بفهماند که در دوست داشتن باید جان را فدا کند عاشق شدن راحت و عاشق بودن را کمال می بیند و دوباره نشان می دهد که او آزاد اندیش است.

در جنگ خندق، ابتدا دشمن خود را به دین اسلام دعوت می کند. از کشتن دشمن امتناء می کند تا آب دهان که بر صورتش ریخته می شود انگیزه ای برای انتقام نباشد زیرا علی فرد منطق و اصول است.

آنگاه که به او پیشنهاد خلافت می شود  از پذیرش خلافت شانه خالی می کند و آن زمان که آن را می پذیرد خلافت را اصلاح امور می داند و آن را چنان کوچک و حقیر می شناسد که در حد افساری که بر کوهانهای شتر انداخته می شود ترسیم می کند. خلافت می کند اما هیچگاه دیکتاتور نمی شود علی را مادران و کودکان نمی شناسند او یک فرد شبگذر و مهربان است که ایتام را نوازش می کند و دست نیازمندان را می گیرد او فردی است که صورت خود را در برابر آتش سرخ می کند تا به واقع آتش جهنم را حس کند او به جهنم نمی رود بلکه دیگران را از جهنم نجات می دهد. علی با رفتار خود در برابر آتش تنور نشان می دهد که خلافت و ولایت تنها مسئولیت است از غرور و تکبر با چشش گرمای آتش دوری می کند او هم انسان است اما تشنه قدرت نیست. آیا کسی می تواند همانند علی در قدرت با شد اما فروتن هم باشد؟؟؟

علی در جنگ صفین تصمیم یاران خود را برای صلح و حکمیت می پذیرد. او مرد جنگ است مردی است که در شهامت و شجاعت در سراسر جزیرت عرب نظیر ندارد، علی فردی نیست که با تیغ شمشیری که بر گلویش می نشیند بترسد و زیر بار حرف زور برود. ارتباط او با معبود خود بسیار است اما علی مردی است که نظرات اکثریت را می پذیرد او خود را محور نمی داند بلکه خود را مسئول و هماهنگ کننده می داند دین دارد اما در سیاست مستقل عمل می کند او میداند صلح همراه با شکست است اما برای آیندگان درس می گذارد که باید همگان انتخاب کنند حتی اگر آن انتخاب غلت باشد. تا کودک در راه رفتن به زمین نخورد هیچگاه راه رفت را نمی آموزد.

وقتی شمشیر را بر فرق سر خود حس می کند آن را رستگاری می داند. رستگاری از تمام شدن مسئولیتی که امکان تکبر و دوست داشتن قدرتی که هیچگاه در علی دیده نشده نشد و اگر عمر نوح هم داشت دیده نمی شد. رستگاری از اشتباهاتی که در آینده مرتکب نخواهد شد او معصوم است پاک است اما نمی خواهد در اندیشه جامعه فکر و حرف خود را تحمیل کند او حتی به قاتل خود احترام می گذارد اگر جامعه بسته اعراب می پذیرفتن قصاص را برای قاتل خود نمی پذیرفت. "تنها به قاتل من یک ضربه بزنید نه بیشتر"

به واقع علی کیست؟ ما با علی چه کردیم؟ بتی برای خود ساختیم تصمیمات او در زمینه پذیرش صلح را از ترس تیغ شمشیر می دانیم و پذیرش حکمیت را اشتباه آیا علی معصوم نیست؟ چرا از زندگی علی درس نمیگیریم؟! چرا نمی بینیم که علی از قدرت می ترسید؟! چون می ترسید به فساد ناشی از قدرت برسد. طلعه و زبیر را به آرامش دعوت می کرد و عایشه را بعد از جنگ عزیز و محترم می شناخت آب در مشک می کرد و برای دشمنان خود می برد با کودکان بازی می کرد و به آنها غذا می داد.

پروردگارا به ما قدرت بده تا ذره ای از رفتار علی را در خود و جامعه خود ایجاد کنیم

 

نویسنده : دکتر مجید ذاکریان ; ساعت ۸:۳٦ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۱٥ آذر ۱۳۸۸
تگ ها:
comment نظرات () لینک